ถนนอาหารซาจินเฉียว

ทุกคนถ่ายรูปถนนสายหลักของย่านมุสลิมที่เป่ยหยวนเหมิน; แทบไม่มีใครกินที่นั่นสองครั้ง คนท้องถิ่นจะบอกคุณว่าครัวจริงของหุยฝาง (回坊, Huífāng—ย่านมุสลิมหุย) คือซาจินเฉียว ถนนและเครือข่ายตรอกซอยที่ขอบด้านตะวันตกของย่าน เดินสิบห้านาทีไปทางตะวันตกเฉียงเหนือจากหอกลอง

ไม่มีประตู ไม่มีเวที ไม่มีพนักงานในชุด—มีแค่ร้านติดกันที่กระทะเห็นได้จากถนน ชื่อที่ลูกค้าประจำการันตี: หลิวซิน (刘信, Liú Xìn) สำหรับหยางโรวเผาโมและเผาโมผัดเครื่องเสี่ยวเฉ่าเผาโม (小炒泡馍), หม่าเอ้อร์ (马二, Mǎ Èr) สำหรับเกี๊ยวซุปเปรี้ยว, หยางเทียนอวี่ (杨天玉, Yáng Tiānyù) สำหรับโรวเจียโมเนื้อวัวตากแห้ง (ตั้งแต่ราว ¥20) บวกกระทะไม้เสียบเนื้อ (烤肉, kǎoròu) ที่จุดไฟยามพลบค่ำและขนมพุทราทอด (柿子糊塌) ทอดตามสั่ง กลับมาตอนเช้าตรู่และหม่าเหวินจางผังจื่อเจิงเกา (马文章胖子甑糕) —เจิงเกาของคนอ้วน เค้กข้าวเหนียวนึ่งผลจูจูบ—ตั้งร้านริมทางแยกตรอกเหลาอู้ราว 6:30 กล่องเล็ก ¥5 หมดก่อนเที่ยง

ทุกอย่างที่นี่ดำเนินกิจการโดยหุยและฮาลาล; มัสยิดเก่าซาจินเฉียว หนึ่งในมัสยิดโบราณเจ็ดแห่งของย่าน อยู่ในระยะเดินสั้นๆ ไปทางเหนือ สำหรับภาพรวมที่ใหญ่กว่า ดูคู่มืออาหารย่านมุสลิมของเรา

มายามพลบค่ำ มาด้วยความหิว. ถนนพีคระหว่าง 17:00 และ 22:00 วิธีคือ: สั่งเล็ก แบ่งทุกอย่าง และเคลื่อนไหวต่อ—เผาโมที่ร้านหนึ่ง สิบไม้เสียบที่ร้านถัดไป เกี๊ยวเป็นอาหารท้าย คุณกินได้อย่างดีมากในราว ¥50 ต่อคน

เช้าเป็นภารกิจอื่น: ถ้าคุณต้องการเจิงเกาของคนอ้วน ไปให้ถึงก่อน 8:00—มันเป็นแผงที่ขายหมด ไม่ใช่ประสบการณ์นั่งทาน

จับคู่กับ: เช้าวันพฤหัสหรืออาทิตย์ ตลาดนกและของเก่าซีชางอยู่ห่างไปห้านาทีเดิน—ทำตลาดก่อน แล้วมากินที่นี่ วัดกวางเหรินพุทธทิเบตก็อยู่ห่างไปสิบนาทีเดินไปทางเหนือและเป็นตัวถ่วงเงียบๆ ที่ดีก่อนงานเลี้ยง

การชำระเงิน: QR โค้ดเป็นใหญ่; หลายแผงแพ้เงินสดในทางปฏิบัติ อ่านคู่มือเงินและการชำระเงินของเราก่อนมา

ถนนมีสถานีรถไฟใต้ดินของตัวเอง—นักวางแผนรู้ว่าตัวเองทำอะไร

• รถไฟใต้ดิน: สาย 1 ไปสถานีซาจินเฉียว (洒金桥); คุณขึ้นมาบนถนนเลย
• เดิน: 15–20 นาทีไปทางตะวันตกเฉียงเหนือจากหอระฆัง ผ่านตรอกหลังของย่านมุสลิม—การเดินนั้นเองคือครึ่งหนึ่งของประเด็น
• แท็กซี่/DiDi: ¥10–15 จากที่ไหนก็ได้ในกำแพง ดูการเดินทางไปมาในซีอานสำหรับพื้นฐานบัตรรถไฟใต้ดิน

• ที่นั่ง: น้อย เคาน์เตอร์หลายแห่งยืนกินหรือแบ่งเตาะแตะพลาสติก ร้านเผาโมมีโต๊ะ; กระทะไม้เสียบมักไม่มี
• ห้องสุขา: ไม่มีบนถนนที่น่ากล่าวถึง—ใช้สถานีรถไฟใต้ดินหรือห้างก่อนตั้งใจไป
• ฮาลาล: ทั้งถนนดำเนินโดยหุย ทำให้เป็นหนึ่งในสถานที่ที่ง่ายที่สุดในจีนที่จะกินฮาลาล—กระนั้นก็มองหาป้าย 清真 ไม่มีเนื้อหมู และการนำแอลกอฮอล์จากข้างนอกมาเป็นมารยาทที่ไม่ดี ดูคู่มือฮาลาลของเรา
• การจราจร: ตรอกใช้ร่วมกับสกูตเตอร์และรถสามล้อส่งอาหาร ดูแลเด็กให้ใกล้
• เด็ก: พวกเขาจะรักไม้เสียบเนื้อและขนมพุทราทอด; ไม่มีใครสนใจเรื่องเสียงดังที่นี่