ประตูใต้และเป่ยหลิน: ย่านบัณฑิต

ก้าวออกจากกำแพงผ่านย้งหนิงเหมิน (永宁门, Yǒngníngmén) — ประตูใต้ ประตูบานที่ยิ่งใหญ่ที่สุดของสมัยหมิง — แล้วคุณจะลงสู่ย่านที่ดูแลกิจการวัฒนธรรมของเมืองมาพันปี ที่นี่คือเป่ยหลิน (碑林, Bēilín) ตั้งชื่อตาม "ป่าศิลาจารึก": พิพิธภัณฑ์เป่ยหลิน (碑林博物馆, Bēilín Bówùguǎn) ที่บรรจุศาสตร์แห่งวิจิตรศิลป์จีนจารึกบนหิน ตั้งแต่คัมภีร์ขงจื๊อไปจนถึงศิลาจารึกเนสโทเรียนที่บันทึกการมาถึงครั้งแรกของศาสนาคริสต์ในจีน ปี ค.ศ. 781

แค่เส้นทางเข้าก็คุ้มค่าการเดินทางแล้ว ซูเยวี่ยนเหมิน (书院门, Shūyuànmén) ถนนบัณฑิตเก่า วิ่งจากประตูใต้ไปยังพิพิธภัณฑ์ใต้ชายคาสมัยหมิง แนะเรียงด้วยร้านพู่กัน ช่างแกะตราประทับและร้านกระดาษ — ถนนเพียงสายเดียวในซีอานที่ของที่ระลึกเป็นงานฝีมือ ไม่ใช่แม่เหล็กติดตู้เย็น รอบๆ กระจายเป็นผังตรอกซอยเก่าที่หนังสือแนะนำส่วนใหญ่ข้ามไป: คาเฟ่และบาร์ของเต๋อฟู่เซียง (德福巷, Défú Xiàng) ในลานบ้านอิฐสีเทา โรงชาของถนนวัดเซียงจื่อ (湘子庙街, Xiāngzǐmiào Jiē) และซุ่นเฉิงเซียง (顺城巷, Shùnchéng Xiàng) ที่ไล่เลียบเชิงกำแพง — ทางเดินหลังเลิกงานที่เมืองโปรดปราน เต็มไปด้วยบาร์เล็กๆ และบาร์บีคิว

องก์ที่สองของเขตคือสถานที่ฟรีสองแห่งที่ถูกประเมินค่าต่ำไปที่ขอบตะวันตก เจดีย์ห่านป่าน้อย (小雁塔, Xiǎoyàntǎ) ตั้งอยู่ในบริเวณวัดถังใหญ่ที่เงียบสงบกว่าสองแห่งของซีอาน ที่เชิงเจดีย์คือพิพิธภัณฑ์ซีอาน — เหมือนพิพิธภัณฑ์ประวัติศาสตร์ฉ่านซีแต่ไร้คิวและการแย่งตั๋ว เดินทางทิศเหนือสิบนาที โบสถ์คาทอลิกอายุสามร้อยปีซ่อนอยู่ในตรอกของถนนอู่ซิง (五星街, Wǔxīng Jiē) ผังบาซิลิกาโรมันที่มุงด้วยหลังคาสไตล์จีน — หนึ่งในอาคารที่แปลกที่สุดและถ่ายภาพออกมาสวยที่สุดของเมือง ที่มุมตะวันออกเฉียงใต้ของกำแพง สวนวังซิงชิง (兴庆宫, Xīngqìng Gōng) เปลี่ยนวังส่วนพระองค์ของจักรพรรดิเสวียนจงแห่งถังให้กลายเป็นลานออกกำลังกายยามเช้าของย่าน

การเดินทางง่ายจะมีอีกไม่ได้แล้ว: สาย 2 วิ่งตามแนวหลังของเขต สถานีย้งหนิงเหมินอยู่ที่ประตู และหนานเชาเหมิน (南稍门) ทางใต้หนึ่งสถานีไปเจดีย์น้อย — และสาย 2 ยังพาคุณไปสถานีซีอานเหนือเพื่อขึ้นรถไฟความเร็วสูงโดยตรง สาย 6 แตะมุมตะวันออกเฉียงใต้ไปวังซิงชิง ทุกสิ่งที่กล่าวมาข้างต้นอยู่ในระยะเดินยี่สิบห้านาที ซึ่งเป็นเหตุผลที่คู่มือเลือกที่พักของเราเรียกที่นี่ว่าฐานทัพของผู้มีรสนิยม