มารยาทในซีอาน: สิ่งที่สำคัญจริงๆ

จีนขับเคลื่อนด้วย 客气 (kèqì, ความสุภาพ) แต่รายการกฎสำหรับนักท่องเที่ยวนั้นเกินจริง ไม่มีใครคาดหวังให้คุณรู้พิธีการที่นั่งงานเลี้ยง และไม่มีใครนับคะแนนความผิดพลาดของคุณ สิ่งที่คนท้องถิ่นสังเกต — ในแง่ดี — คือความพยายาม: 谢谢 (xièxie, ขอบคุณ) ความพยายามใช้ตะเกียบ ความอดทนในฝูงชน

สถานการณ์ที่พฤติกรรมสำคัญจริงๆ ในทริปซีอานมีห้าอย่าง: แถวและฝูงชน โต๊ะอาหารร่วม กล้องถ่ายภาพ สถานที่ศักดิ์สิทธิ์ และเงิน เรียนรู้ห้าอย่างนี้ ที่เหลือเป็นแค่การตกแต่ง เมื่อไม่แน่ใจ ทำเวอร์ชั่นช้าที่สุดและเงียบที่สุดของสิ่งที่คนรอบข้างทำ

การต่อแถวเป็นของนำเข้าใหม่ในจีน — อายุน้อยกว่าคนที่คุณเดินทางด้วยส่วนใหญ่ — และยังกระจายไม่ทั่ว แถวสถานีรถไฟใต้ดินเป็นระเบียบจริงๆ การขึ้นรถไฟเองอาจเป็นการแย่ง คนผลักเข้าก่อนผู้โดยสารลง ประตูตั๋ว ทางเข้าพิพิธภัณฑ์ และแผงอาหารยอดนิยมอยู่ระหว่างนั้น

วิธีจัดการ:

• อย่าถือการถูกศอกเป็นเรื่องส่วนตัว คนที่กดหลังคุณที่ทางเข้ากองทัพทหารจารึกไม่ได้หยาบคายกับคุณ; นั่นคือความหมายของฝูงชนที่นี่ การต่อแถวตลอดชีวิตเพื่อทุกอย่างผลิตสัญชาตญาณต่างออกไปเรื่องพื้นที่ส่วนตัว
• ยืนพื้นของคุณอย่างสุภาพ ท่าทางตั้งมั่น — เท้าปัก ไม่เอน — ยืนที่ของคุณได้ดีกว่าการจ้อง ถ้าใครแซงหน้าที่เคาน์เตอร์ตั๋ว "不好意思" (bù hǎoyìsi, เกรงใจ) สุภาพๆ พร้อมท่าทางชี้แถวมักได้ผล
• ขึ้นท้าย ลงเร็ว บนรถไฟใต้ดิน ให้คนลงก่อน (ครึ่งตู้จะพยายามไม่ลง) แล้วค่อยขึ้น เสียเวลาสี่วินาทีและอ่านเป็นอารยะ
• คาดหวังความสุภาพเล็กๆ น้อยๆ น้อยลง การเปิดประตูให้ การขอโทษเมื่อเกือบชน การขอบคุณคนขับ — ไม่ใช่รีเฟล็กซ์ที่นี่ การไม่มีไม่ใช่ความเย็นชา

คู่มือเดินทางในเมืองของเราครอบคลุมตัวรถไฟใต้ดิน; นี่คือเรื่องอย่าให้การแย่งทำลายวันของคุณ

อาหารจีนเป็นส่วนรวมและผ่อนคลาย — มีขอบแข็งไม่กี่อย่าง:

• อย่าเสียบตะเกียบตั้งในชามข้าว มันเลียนแบบธูปที่จุดให้คนตาย นี่คือข้อห้ามจริงๆ ข้อเดียว — วางข้ามชามหรือบนที่วาง
• อย่าแทงอาหาร อย่าคุ้ยจานร่วมหาชิ้นที่ดีที่สุด ตักจากด้านข้างที่ใกล้คุณ
• จานร่วมเป็นค่าเริ่มต้น ร้านอาหารให้ 公筷 (gōngkuài, ตะเกียบตัก) มากขึ้น — ใช้ย้ายอาหารเข้าชามของคุณถ้ามีบนโต๊ะ
• การเคาะนิ้วตอนรินชา: เมื่อใครรินชาให้คุณ เคาะโต๊ะสองครั้งด้วยสองนิ้วงอ — ขอบคุณเงียบที่เข้าใจทั่วประเทศ รินให้คนอื่นก่อนตัวเองและคุณจะถูกมองเป็นคนมีอัธยาศัยดีมาก
• ยกชามข้าวขึ้นปากได้ การซดบะหมี่ก็ได้ — เป็นกลางในที่แย่ที่สุด เป็นการชื่นชมในที่ดีที่สุด การทิ้งกระดูกบนโต๊ะข้างชามเป็นเรื่องปกติในสถานที่ไม่เป็นทางการ
• การดื่มตะโกน: 干杯 (gānbēi, "หมดแก้ว") ถ้าแก้วเจ้าภาพกระทบของคุณ ให้ขอบแก้วของคุณต่ำกว่าเล็กน้อย — เครื่องหมายเคารพเล็กน้อยที่ไม่มีใครพลาด

สำหรับสิ่งที่จะสั่ง ดูฮับอาหารซีอานและคู่มือกินในย่านมุสลิม

กฎง่ายๆ: คนไม่ใช่ทิวทัศน์ รอยยิ้มและยกกล้องพร้อมสายตาถามคือการขออนุญาตสากล และคนส่วนใหญ่บอกใช่ — แต่คุณต้องถาม

ที่สำคัญที่สุดในซีอาน:

• ย่านมุสลิม ชุมชนหุยถูกถ่ายโดยนักท่องเที่ยวมาหลายสิบปี และความอดทนต่างกัน พ่อค้าแผงอาหารมักไม่ว่าให้ถ่ายอาหาร; การถ่ายคนระยะใกล้โดยไม่ถามอาจทำให้ถูกสะบัดปัด หรือบางครั้งถูกขอเงิน ถามก่อน รับ "ไม่" อย่างสง่างาม
• ผู้นมัสการ อย่าถ่ายคนตอนละหมาน — ในมัสยิดใหญ่ ในวัด ที่ไหนก็ตาม นั่นไม่ใช่เขตสีเทา
• เด็ก ถามผู้ปกครอง ไม่ใช่เด็ก มักได้รับอนุญาต บ่อยครั้งอย่างกระตือรือร้น
• คาดหวังว่าจะเป็นเป้าหมายเอง คุณจะถูกขอเซลฟี่ และถูกถ่ายโดยไม่ถามที่สถานที่โด่งดัง เพิ่มเติมเรื่องเอาตัวรอดด้านล่าง

สถานที่ศักดิ์สิทธิ์ของซีอานเป็นสถานที่กราบไหว้ที่เปิดให้ผู้เยี่ยมชม พฤติกรรมที่สำคัญ:

• ถอดหมวกในอาคาร เสียงเบา โทรศัพท์เงียบ ปิดแฟลชทุกที่; บางหอห้ามถ่ายภาพเลย — มองหาป้ายหรือเจ้าหน้าที่เฝ้า
• ก้าวข้ามธรณีประตู ไม่ใช่เหยียบ ธรณีประตูวัดมีสูง; การเหยียบถือเป็นการไม่เคารพ การก้าวข้ามก็ง่ายกว่าที่ดู
• อย่าแตะแท่นบูชา รูปปั้น หรือของถวาย และอย่าเข้าพื้นที่ละหมานที่กั้นเชือก ถ้ามีการจุดธูป ดูสองคนทำก่อนเข้าร่วม
• ที่มัสยิดใหญ่: แต่งกายสุภาพ (ปิดไหล่และเข่า) และสังเกตว่าหอละหมานเป็นสำหรับมุสลิม — ผู้เยี่ยมชมดูลานและสถาปัตยกรรม นอกเวลาละหมานสบายๆ; ระหว่างการร้องเรียกให้ละหมาน ให้ทางผู้นมัสการ
• ที่วัดที่เปิดทำการ เช่นป้าเซียนอันหรือวัดกวางเหริน คุณเป็นแขกในการปฏิบัติศาสนกิจของคนอื่น ไม่ใช่ผู้เยี่ยมชมพิพิธภัณฑ์ ประพฤติตามแล้วคุณจะได้รับการต้อนรับ

ที่ต่อราคาได้: แผงของชำร่วย — แถวตลาดนอกทางออกกองทัพทหารจารึก พ่อค้าของเล็กในย่านมุสลิม แผงพู่กันและตราประทับรอบซัวยวี่เหมิน พิธี: ถามราคา โต้แบ่งครึ่ง ยิ้มตลอด และพร้อมเดินจาก — การเดินจากคือที่ราคาจริงปรากฏ ถ้าเลขบนเครื่องคิดเลขมากกว่าที่คุณอยากจ่าย นั่นเป็นปัญหาของคุณ ไม่ใช่การดูถูก; ต่อราคาเฉพาะของที่คุณตั้งใจซื้อจริงๆ

ที่ต่อราคาไม่ได้: ร้านอาหาร ที่ทำตั๋ว พิพิธภัณฑ์ ซูเปอร์มาร์เก็ต ร้านลูกโซ่ แท็กซี่มิเตอร์ ราคาตรงนั้นคือราคา

การทิป: อย่าทิป ไม่ในร้านอาหาร ไม่ในแท็กซี่ ไม่ให้พนักงานพอร์เตอร์โรงแรม ไม่ในบิล การทิปไม่ใช่ส่วนหนึ่งของวัฒนธรรม และการทิ้งเงินสดอาจทำให้สับสนจริงๆ — เจ้าหน้าที่เคยไล่ชาวต่างชาติตามถนนเพื่อคืนเงิน "ที่ลืม" ถ้าใครดีเยี่ยม คำว่า 谢谢 จากใจและรีวิวที่ดีของธุรกิจของเขาทำได้มากกว่า 20 หยวน กลไกเงินเต็ม — QR ชำระ เงินสด บัตร — ในคู่มือการชำระเงิน

ซีอานเจอนักเดินทางตะวันตกน้อยกว่าปักกิ่งและเซี่ยงไฮ้หลายเท่า ซึ่งแปลว่าคุณจะเป็นสิ่งที่น่าสนใจที่สุดในห้องบ่อยครั้ง อาการ: การจ้องบนรถไฟใต้ดิน "hello!" ตะโกนข้ามถนน วัยรุ่นหัวเราะและผลักเพื่อนไปฝึกอังกฤษ คำขอถ่ายภาพ บางครั้งกล้องลับๆ ชี้ไปที่คุณที่สถานที่โด่งดัง

ไม่มีอะไรเป็นศัตรู — เป็นความสงสัย และแทบจะมาพร้อมความอบอุ่นเสมอเมื่อคุณตอบ โบกกลับ พูด 你好 ยอมถ่ายภาพบ้าง เด็กจะทักทาย; ทักทายกลับ นักเดินทางที่เพลิดเพลินกับซีอานมากที่สุดคือคนที่ถือการถูกสังเกตเป็นส่วนหนึ่งของทริปไม่ใช่การรบกวน

มารยาทเล็กๆ สองอย่างที่ควรรู้ถ้าคุณติดต่อใครก็ตามที่เป็นทางการหรือแลกของขวัญ: ให้และรับด้วย สองมือ (นามบัตร ของขวัญ แม้แต่พาสปอร์ตที่เคาน์เตอร์ — อ่านเป็นการเคารพ) และถ้าถูกเสนอของ การลังเลเล็กน้อยก่อนรับเป็นเรื่องปกติ ไม่ใช่ความอึดอัด คุณจะไม่ทำให้ใครไม่พอใจด้วยการเป็นคนต่างชาติที่ร่าเริงและเซ่อเล็กน้อย นั่นคืองานส่วนใหญ่