ภาษาจีนกลางสำหรับซีอาน: ชุดเอาตัวรอด

ภาษาอังกฤษหายากในซีอานนอกจากโรงแรมระดับนานาชาติ สนามบิน และโต๊ะพิพิธภัณฑ์บางแห่ง ฟังดูน่ากลัวจนกว่าจะรู้ว่าธุรกรรมการเดินทางเป็นรูปแบบซ้ำๆ ขนาดไหน: สั่งอาหาร ซื้อตั๋ว ถามทาง และจ่ายเงินเป็นห้าคำสนทนาเดิมซ้ำห้าสิบครั้ง เรียนวลีของห้าคำสนทนาเหล่านั้นแล้วเมืองจะเปิดให้คุณ

สามสิ่งโครงสร้างที่เป็นคุณ หนึ่ง คนที่คุณคุยด้วยส่วนใหญ่ให้บริการนักท่องเที่ยวทั้งวัน — เขาเคยได้ยินภาษาจีนกลางเพี้ยนทุกสำเนียงและถอดความหมายเร็ว สอง การจ่ายเงินในจีนเกือบทั้งหมดเป็นคิวอาร์โค้ด คุณจึงไม่ค่อยต้องพูดคุยจำนวนเสียงเป็นภาษาพูด: ตัวเลขอยู่บนจอ (ดูเงินและการชำระเงิน) สาม เมนูในย่านท่องเที่ยวมีภาพถ่ายมากขึ้นเรื่อยๆ และการชี้เป็นวิธีสั่งที่ยอมรับกันทั่วโลก

ดังนั้นถือหน้านี้เป็นชุดเครื่องมือ ไม่ใช่การบ้าน อ่านผ่านบนเครื่องบิน แคปเจอร์ตาราง แล้วหยิบมาดูเมื่อต้องการ

มีตัวอักษรไว้ให้คุณโชว์บนจอมือถือถ้าออกเสียงไม่ออก — ทางเลือกสำรองนี้ได้ผลเสมอ

ภาษาไทย	汉字	Pinyin	เมื่อไหร่ใช้
สวัสดี	你好	Nǐ hǎo	ทักทายใครก็ได้ทุกเวลา
ขอบคุณ	谢谢	Xièxie	ตลอดเวลา — ใช้บ่อยไปก็ไม่เป็นไร
ขอโทษ/ต้องผ่าน	不好意思	Bù hǎoyìsi	ดึงความสนใจ แหวกผ่านใครสักคน
คุณพูดอังกฤษได้ไหม?	你会说英语吗？	Nǐ huì shuō Yīngyǔ ma?	ก่อนเริ่มพูดภาษาอังกฤษ
ฉันฟังไม่เข้าใจ	我听不懂	Wǒ tīng bù dǒng	เมื่อคำตอบกลับมาเร็วเกินไป
อันนี้	这个	Zhège	ชี้อาหาร ตั๋ว ของที่ระลึก — คนท้องถิ่นว่า "เจ่ยเกอ"
อันนั้น	那个	Nège	ชี้ของที่ไกลกว่า — "เน่ยเกอ"
เอาอันนี้	我要这个	Wǒ yào zhège	สั่งอาหารอย่างเด็ดขาด
ราคาเท่าไหร่?	多少钱？	Duōshao qián?	ก่อนจ่ายของที่ไม่ติดป้ายราคา
แพงไป	太贵了	Tài guì le	คำเปิดเวลาต่อราคา
ลดหน่อยได้ไหม?	便宜一点吧	Piányi yìdiǎn ba	คำตามที่แผงของที่ระลึก
ไม่เผ็ด	不要辣	Bú yào là	สั่งเกือบทุกอย่างในซีอาน
ไม่ใส่ผักชี	不要香菜	Bú yào xiāngcài	ก๋วยเตี๋ยว ซุป เหลียงผี่
เช็คบิลด้วย	买单	Mǎidān	ในร้านอาหาร — แม้คิวอาร์บนโต๊ะมักจัดการก่อน
สถานีรถไฟใต้ดินอยู่ไหน?	地铁站在哪儿？	Dìtiě zhàn zài nǎr?	เมื่อหลง — โชว์ตัวอักษรก็ได้ผล
ห้องน้ำอยู่ไหน?	洗手间在哪儿？	Xǐshǒujiān zài nǎr?	ห้าง ร้านอาหาร สถานี
ฉันไม่กินหมู	我不吃猪肉	Wǒ bù chī zhūròu	จำเป็นนอกย่านมุสลิม
ฉันแพ้ X	我对X过敏	Wǒ duì X guòmǐn	สลับเป็น 花生 huāshēng (ถั่วลิสง), 坚果 jiānguǒ (ถั่ว), 海鲜 hǎixiān (อาหารทะเล)
ช่วยด้วย!	救命！	Jiùmìng!	ฉุกเฉินเท่านั้น
เรียกตำรวจ/รถพยาบาล	叫警察 / 叫救护车	Jiào jǐngchá / jiào jiùhùchē	ฉุกเฉิน — หรือโทร 110 / 120 เอง

สองคำโบนัสที่ได้รับรอยยิ้ม: 好吃 (hǎochī, "อร่อย") พูดกับแม่ค้าหลังชามบิ้งบิ้งเมี่ยน และ 干杯 (gānbēi, "ไชโย") ตอนข้าวเย็น

พินอินดูเหมือนภาษาอังกฤษแต่ไม่ใช่ หกตัวอักษรก่อปัญหาเกือบทั้งหมด:

• x — แบบริมฝีปากเหมือนพูด "sh" แต่เอาปลายลิ้นอยู่หลังฟันล่าง Xièxie ออกเสียงเหมือน "shyeh-shyeh" และ Xi'an คือ "shee-ahn" นี่คือการแก้ที่มีประโยชน์ที่สุด: ทั้งชื่อเมืองและคำขอบคุณใช้ตัวนี้
• q — เหมือน "ch" ใน cheese Qián (เงิน) ≈ "chyen" Qin ของฉินสื่อหวง (秦) ≈ "chin"
• zh — เหมือน "j" ใน judge Zhège ≈ "juh-guh"
• c — "ts" คม อย่างใน cats Cài (จาน/ผัก) ≈ "tsai"
• j — แน่นกว่า "j" ภาษาอังกฤษ ลิ้นแบนไปกับเพดาน Jiùmìng ≈ "jyoh-ming"
• r — ใกล้กับ "s" ใน measure ไม่ใช่ R ของอังกฤษ Ròu (เนื้อ) เสียงเหมือน "roh" กับเสียงก้อง

นอกนั้นใกล้เคียงกับสัญชาตญาณภาษาอังกฤษ และจำไว้: บันทึกเหล่านี้พาคุณไปสู่ "เข้าใจ" ไม่ใช่ "คล่องแคล่ว" — ซึ่งนั่นคือทั้งหมดที่งานต้องการ

เครื่องหมายเล็กๆ ใน Xi'an ไม่ใช่ตกแต่งหรือพิมพ์ผิด — มันเป็นตัวคั่นพยางค์ ส่วนหนึ่งของมาตรฐานพินอินทางการของจีนตั้งแต่ปี 1958 หน้าที่ของมันคือป้องกันพยางค์เบลอเข้าด้วยกันเมื่อพยางค์ที่สองเริ่มด้วยสระ

ถ้าไม่มี apostrophe Xi'an (Xī'ān, 西安) จะถูกอ่านเป็นพยางค์เดียว — xiān ซึ่งเป็นพินอินของ 先 ที่แปลว่า "ก่อน/ก่อนหน้า" เมื่อมีเครื่องหมาย คุณจะรู้ว่าชื่อเป็นสองพยางค์: Xī-ān คือ "shee-ahn" เหตุผลเดียวกันที่ dàng'àn (档案, แฟ้ม/บันทึก) ต้องมีเครื่องหมาย — dàngàn จะดูเหมือนคำเดียว

กฎ จากมาตรฐานทางการ (《汉语拼音方案》): เมื่อพยางค์ที่เริ่มด้วย a, o หรือ e ตามหลังพยางค์อื่น apostrophe อยู่ระหว่างกลางถ้าขอบเขตอาจสับสน คุณจะเจอมันในชื่อและคำยืมอื่นๆ ด้วย — Tian'anmen (天安门, ประตูในปักกิ่ง) และ pí'ǎo (皮袄, เสื้อคลุมหนังแกะ) ทั้งคู่มี

สำหรับทริปของคุณ จำสองอย่าง: apostrophe ไม่มีเสียง — มันเป็นขอบเขต ไม่ใช่เสียง — และวิธีที่ถูกต้องที่จะเรียกเมืองคือสองพยางค์กระชุ่มกระชัย Xī-ān ไม่ใช่ "shee-an" เป็นคำเดียว คนท้องถิ่นจะได้ยินความแตกต่างทันที

คุณเคยได้ยินว่าภาษาจีนกลางมีสี่เสียงวรรณยุกต์และเสียงผิดเปลี่ยน "แม่" เป็น "ม้า" เป็นความจริง — และแทบไม่เกี่ยวข้องเลยกับนักเดินทาง ด้วยเหตุผลสองข้อ

หนึ่ง บริบทถอดความหมาย เมื่อคุณพูด "bú yào là" ที่แผงก๋วยเตี๋ยวพร้อมชี้ขวดน้ำมันพริก ไม่มีแม่ค้าคนไหนในจีนได้ยินอะไรนอกจาก "ไม่เผ็ด" ไม่ว่าเสียงของคุณจะเป็นอย่างไร ความกำกวมของวรรณยุกต์สำคัญในบทสนทนาเปิด ไม่ใช่ในธุรกรรมที่คำตอบจำกัด

สอง คุณมีจอ สำหรับอะไรที่สำคัญ — อาหารแพ้ ที่อยู่ ราคา — โชว์ตัวอักษร โชว์หน้านี้ โชว์พินแผนที่ สำหรับต่อราคา พิมพ์ตัวเลขในเครื่องคิดเลขมือถือแล้วหันให้ดู; นั่นคือวิธีที่การค้าของที่ระลึกครึ่งหนึ่งในย่านมุสลิมทำอยู่แล้ว และมันภาษาสำเนียงไม่ทำงาน

ที่เดียวที่ต้องระวังคือตัวเลขที่พูดเป็นเสียง มากกว่าห้าขึ้นไป คนท้องถิ่นใช้สัญลักษณ์นิ้วมือข้างเดียวที่คุณไม่รู้ จึงปล่อยให้เครื่องคิดเลขหรือหน้าจอเครื่องรับเงินพูดแทน

แม้มีวลีเหล่านี้ คุณก็ต้องการแอปเป็นพื้นฐาน สามนิสัยที่ทำให้มันได้ผล:

• ดาวน์โหลดแพ็กออฟไลน์ก่อนบิน. ข้อมูลมือถืออาจหายในอุโมงค์รถไฟใต้ดินและชั้นใต้ดินพิพิธภัณฑ์ และบริการแปลบางอย่างไม่น่าเชื่อถือในจีนหากไม่เตรียม แอปที่ใช้ได้จริงบนพื้นที่ — แปล แผนที่ การชำระเงิน — อยู่ในคู่มือแอปจำเป็นของเรา อ่านก่อนออกเดินทาง
• ใช้โหมดกล้องกับเมนู. ชี้มือถือไปที่เมนูภาษาจีนแล้วอ่านเป็นภาษาไทย/อังกฤษ ไม่สมบูรณ์แบบ แต่บอกคุณว่าคอลัมน์ไหนคือเนื้อและคอลัมน์ไหนคือไส้ ซึ่งมักเป็นสิ่งที่คุณต้องการทั้งหมด
• ใช้โหมดเสียงกับคนขับและเจ้าหน้าที่. พูดภาษาไทย/อังกฤษ ยื่นมือถือให้ เขาพูดภาษาจีนกลับ คนขับ DiDi โดยเฉพาะคุ้นเคยกับระบำนี้ — คู่มือการเดินทางในซีอานของเราครอบคลุมการแปลในแอปของ DiDi

เรียนวลีทั้ง 20 เพื่อไม่ให้ไร้ทางสู้; เก็บแอปไว้เพื่อไม่ให้ติดขัด งานคนละแบบ

ภาษาจีนกลางมาตรฐานคือสิ่งที่ทุกคนเรียนในโรงเรียน แต่ซีอานพูดด้วยสำเนียงฉ่านซี: เสียง "sh" นุ่มลง วรรณยุกต์เรียบ และคนสูงอายุเอนไปทางภาษาถิ่นกวานจง ซึ่งแม้แต่คนจีนด้วยกันยังว่าหนา อย่าแปลกใจถ้าภาษาจีนกลางของคนขับแท็กซี่ฟังไม่เหมือนแอปของคุณ — ของคุณใช้ได้ ของเขาคือฉบับท้องถิ่น

ผลตอบแทนของทุกความพยายามเกินส่วน ซีอานพบนักเดินทางชาวตะวันตกน้อยกว่าปักกิ่งหรือเซี่ยงไฮ้มาก และชาวต่างชาติที่พยายามพูด 谢谢 หรือ 好吃 จะได้รับปฏิกิริยาระหว่างดีใจถึงปรบมือ ไม่มีใครแก้เสียงวรรณยุกต์ของคุณ ไม่มีใครหน้าหงิก ถ้าอยากก้าวไปอีกขั้น คำภาษาถิ่นว่า "ยอดเยี่ยม" คือ 嘹咋咧 (liáozálie) — โปรยหลังชามหยางโรวเผาโมในย่านมุสลิมแล้วคุณจะทำให้วันของใครบางคนพิเศษ

หมายเหตุมารยาทข้อหนึ่ง: การพูดดังๆ ช้าๆ ภาษาอังกฤษใส่คนไม่ใช่กลยุทธ์สื่อสารไม่ว่าที่ไหนบนโลก โชว์ตัวอักษรแทน — มันมีไว้ทำอย่างนั้น