Yongningmen, the south gate of Xi'an's city wall

ย่านและที่พัก

รู้จัก ทิศทาง

อยากตื่นมาในกาลเวลาไหน? เก้าย่าน ตั้งแต่ตะวันออกอายุ 6,000 ปีไปจนถึงขุนเขาแห่งฤาษีทางใต้ — แต่ละย่านมีชั้นของกองประวัติศาสตร์ อาหาร และคำตอบเรื่องที่พักเป็นของตัวเอง

ดูย่านต่าง ๆ

ภาพรวม

10 ย่าน

กำแพงอยู่ตรงกลาง; กาลเวลาแผ่ออกด้านนอก — ยุคหินใหม่ทางตะวันออก จักรวรรดิทางตะวันออกเฉียงเหนือ ถังทางใต้ เทือกเขาฉินหลิงปิดขอบฟ้า

Photo by Bob Wehn, via Wikimedia Commons · CC BY-SA 4.0

แผนที่ย่าน

แตะหมุดเพื่อดูคู่มือย่าน กำแพงอยู่ตรงกลาง; กาลเวลาแผ่ออกด้านนอก

กำลังโหลดแผนที่…

ย่านต่าง ๆ

แต่ละย่านมีชั้นกาลเวลา อาหาร และคำตอบเรื่องที่พักเป็นของตัวเอง

Photo by Bob Wehn, via Wikimedia Commons · CC BY-SA 4.0

01กาลกำแพงเมือง · the Ming grid, 1370s

ในกำแพงเมือง: หอระฆังและประตูใต้

หาทิศทางในจีนได้ง่ายที่สุดที่นี่ ตราบใดที่คุณอยู่ภายในกำแพงเมืองสมัยหมิง — ผังตารางที่ปักไว้ในทศวรรษ 1370 และยังเป็นโครงที่เมืองทั้งเมืองห้อยอยู่ — คุณก็อยู่ในเขตเมืองเก่าแล้ว ท้องถนนรูปสี่เหลี่ยมภายในกำแพงเมือง (西安城墙, Xī'ān Chéngqiáng) คือสิ่งที่คนท้องถิ่นหมายถึงเวลาพูดถึง "ข้างในกำแพง" (城墙内, Chéngqiáng Nèi) และเป็นจุดที่ซีอานยังคงถ่วงศูนย์กลางของเมืองไว้ หอระฆัง (钟楼, Zhōnglóu) ตั้งอยู่กึ่งกลางทางแยกของผังพอดี ที่ซึ่งถนนสายใหญ่สี่สายมาบรรจบกัน ส่วนหอกลอง (鼓楼, Gǔlóu) ตั้งอยู่ไปทางทิศตะวันตกไม่กี่นาทีเดิน คอยเฝ้าประตูทางเข้าย่านมุสลิม บรรยากาศของแถบนี้คือความคึกคัก เต็มไปด้วยการค้าและเดินเล่นได้สะดวก — บนถนนสายหลักเต็มไปด้วยห้างสรรพสินค้าและร้านมือถือ ส่วนด้านหลังเป็นตรอกซอยซอยเงียบสงบที่ซ่อนเกสต์เฮาส์ในลานบ้านสี่จองและร้านพู่กันจิตรกรรมไว้ โดยเฉพาะแถบซูเยวี่ยนเหมิน (书院门, Shūyuànmén) ใกล้ประตูใต้ ที่นี่ยังเป็นมุมที่ใจกว้างที่สุดในจีนสำหรับนักท่องเที่ยวที่หลงทาง: ผังเรียบเป็นระเบียบ กำแพงเมืองอยู่บนขอบฟ้าเสมอ และทางที่เดินผิดทุกสายจะจบลงที่ประตูเมืองที่คุณเรียกชื่อได้ ประตูบานนั้น — ย้งหนิงเหมิน (永宁门, Yǒngníngmén) — คือหน้าตาของทั้งเขต: ประตูที่บูรณะไว้งดงามที่สุดบนกำแพง จุดเริ่มต้นเดินเล่นหรือปั่นจักรยานบนหน้าด่าน และฉากหลังของแสงไฟยามค่ำคืนที่ทำให้กำแพงเรืองแสง อาหารคือพลังลับของเขตนี้ ตรอกซอยของย่านมุสลิมคลุมมุมตะวันตกเฉียงเหนือ — โรวเจียโม พาวโมะและขนมพุทราอยู่ในระยะเดินสิบห้านาทีจากโรงแรมส่วนใหญ่ — ส่วนท้องถนนทางใต้ของหอระฆังจะเต็มไปด้วยร้านก๋วยเตี๋ยวและบาร์บีคิวหลังค่ำ มุมลึกๆ ยิ่งตอบแทนผู้อยากรู้อยากเห็น: ซาจินเฉียว (洒金桥, Sǎjīnqiáo) คือย่านอาหารที่คนท้องถิ่นไปกินกันจริงๆ เสวี่ยซีเซียง คือตรอกไม้ย่างของย่านมุสลิม และในตอนเช้าวันพฤหัสและวันอาทิตย์ตลาดซีซางจะเต็มไปด้วยกรงนกและนักล่าของถูกใจในตรอกย่านคลังเก่า ส่วนคนตื่นรุ่งให้ตรงไปตลาดเช้าเสียวหนานเหมินริมเชิงกำแพง — กินข้าวเช้าไปพร้อมกับย่านทั้งย่าน ระหว่างมื้อยังมีวัดเจ้าเมืองบนถนนตะวันตก แผงอาหารทั่วฉ่านซีของย้งซิงฝางริมประตูตะวันออกเฉียงเหนือ วัดสมัยหมิงกว่างเหริ่นซื่อที่มุมตะวันตกเฉียงเหนือ และโบสถ์คาทอลิกอายุสามร้อยปีบนถนนอู่ซิง (五星街, Wǔxīng Jiē) ที่ซ่อนอยู่ในตรอกทิศตะวันตกเฉียงใต้ การเดินทางง่ายเหมือนแผนที่: รถไฟใต้ดินสาย 2 วิ่งเหนือ–ใต้ผ่านกลางเขต จอดที่สถานีจงโหลว (หอระฆัง) และย้งหนิงเหมิน (ประตูใต้) ขณะที่สาย 6 ตัดผ่านทิศตะวันออก–ตะวันตกที่จงโหลว สาย 2 ยังวิ่งตรงไปสถานีซีอานเหนือสำหรับรถไฟความเร็วสูง ส่วนใหญ่ของสิ่งที่คุณจะทำในการมาครั้งแรก — กำแพง หอทั้งสอง ย่านมุสลิม — อยู่ในระยะเดินยี่สิบนาที โปรแกรม 3 วันของเราใช้วันแรกทั้งวันอยู่ในสี่เหลี่ยมนี้ และคู่มือเดินทางรอบซีอานครอบคลุมพื้นฐานรถไฟใต้ดิน

มี 17 สถานที่ข้างใน →

Calligraphy-inscribed vessel at a Shuyuanmen shop

Photo by kuangkuang xia on Unsplash · Unsplash License

02กาลกำแพงเมือง · steles & scholars

ประตูใต้และเป่ยหลิน: ย่านบัณฑิต

ก้าวออกจากกำแพงผ่านย้งหนิงเหมิน (永宁门, Yǒngníngmén) — ประตูใต้ ประตูบานที่ยิ่งใหญ่ที่สุดของสมัยหมิง — แล้วคุณจะลงสู่ย่านที่ดูแลกิจการวัฒนธรรมของเมืองมาพันปี ที่นี่คือเป่ยหลิน (碑林, Bēilín) ตั้งชื่อตาม "ป่าศิลาจารึก": พิพิธภัณฑ์เป่ยหลิน (碑林博物馆, Bēilín Bówùguǎn) ที่บรรจุศาสตร์แห่งวิจิตรศิลป์จีนจารึกบนหิน ตั้งแต่คัมภีร์ขงจื๊อไปจนถึงศิลาจารึกเนสโทเรียนที่บันทึกการมาถึงครั้งแรกของศาสนาคริสต์ในจีน ปี ค.ศ. 781 แค่เส้นทางเข้าก็คุ้มค่าการเดินทางแล้ว ซูเยวี่ยนเหมิน (书院门, Shūyuànmén) ถนนบัณฑิตเก่า วิ่งจากประตูใต้ไปยังพิพิธภัณฑ์ใต้ชายคาสมัยหมิง แนะเรียงด้วยร้านพู่กัน ช่างแกะตราประทับและร้านกระดาษ — ถนนเพียงสายเดียวในซีอานที่ของที่ระลึกเป็นงานฝีมือ ไม่ใช่แม่เหล็กติดตู้เย็น รอบๆ กระจายเป็นผังตรอกซอยเก่าที่หนังสือแนะนำส่วนใหญ่ข้ามไป: คาเฟ่และบาร์ของเต๋อฟู่เซียง (德福巷, Défú Xiàng) ในลานบ้านอิฐสีเทา โรงชาของถนนวัดเซียงจื่อ (湘子庙街, Xiāngzǐmiào Jiē) และซุ่นเฉิงเซียง (顺城巷, Shùnchéng Xiàng) ที่ไล่เลียบเชิงกำแพง — ทางเดินหลังเลิกงานที่เมืองโปรดปราน เต็มไปด้วยบาร์เล็กๆ และบาร์บีคิว องก์ที่สองของเขตคือสถานที่ฟรีสองแห่งที่ถูกประเมินค่าต่ำไปที่ขอบตะวันตก เจดีย์ห่านป่าน้อย (小雁塔, Xiǎoyàntǎ) ตั้งอยู่ในบริเวณวัดถังใหญ่ที่เงียบสงบกว่าสองแห่งของซีอาน ที่เชิงเจดีย์คือพิพิธภัณฑ์ซีอาน — เหมือนพิพิธภัณฑ์ประวัติศาสตร์ฉ่านซีแต่ไร้คิวและการแย่งตั๋ว เดินทางทิศเหนือสิบนาที โบสถ์คาทอลิกอายุสามร้อยปีซ่อนอยู่ในตรอกของถนนอู่ซิง (五星街, Wǔxīng Jiē) ผังบาซิลิกาโรมันที่มุงด้วยหลังคาสไตล์จีน — หนึ่งในอาคารที่แปลกที่สุดและถ่ายภาพออกมาสวยที่สุดของเมือง ที่มุมตะวันออกเฉียงใต้ของกำแพง สวนวังซิงชิง (兴庆宫, Xīngqìng Gōng) เปลี่ยนวังส่วนพระองค์ของจักรพรรดิเสวียนจงแห่งถังให้กลายเป็นลานออกกำลังกายยามเช้าของย่าน การเดินทางง่ายจะมีอีกไม่ได้แล้ว: สาย 2 วิ่งตามแนวหลังของเขต สถานีย้งหนิงเหมินอยู่ที่ประตู และหนานเชาเหมิน (南稍门) ทางใต้หนึ่งสถานีไปเจดีย์น้อย — และสาย 2 ยังพาคุณไปสถานีซีอานเหนือเพื่อขึ้นรถไฟความเร็วสูงโดยตรง สาย 6 แตะมุมตะวันออกเฉียงใต้ไปวังซิงชิง ทุกสิ่งที่กล่าวมาข้างต้นอยู่ในระยะเดินยี่สิบห้านาที ซึ่งเป็นเหตุผลที่คู่มือเลือกที่พักของเราเรียกที่นี่ว่าฐานทัพของผู้มีรสนิยม

มี 5 สถานที่ข้างใน →

Photo by Liuxingy, via Wikimedia Commons · CC BY-SA 4.0

03กาลปัจจุบัน · the young city

เสียวจ้ายและถนนพิพิธภัณฑ์: เมืองแห่งคนหนุ่มสาว

ทุกเมืองในจีนมีทางแยกที่คนหนุ่มสาวแน่นแฟ้น และในซีอานนั่นคือเสียวจ้าย (小寨, Xiǎozhài) — ทางเชื่อมสาย 2/สาย 3 ที่รองรับผู้โดยสารมากกว่าสถานีใดๆ ในระบบ ล้อมรอบด้วยห้าง ร้านชานมและวิทยาเขตของมหาวิทยาลัยครึ่งโหล ถ้าในกำแพงเมืองคือที่ที่ซีอานเก็บประวัติศาสตร์ไว้ และชูเจียงคือฉากของเมือง เสียวจ้ายคือที่ที่เมืองใช้ชีวิตค่ำคืนวันธรรมดาจริงๆ มาที่นี่เพื่อดูอายุเฉลี่ยต่ำลงยี่สิบปี เรื่องน่าแปลกคือสถานที่ท่องเที่ยวยอดของเมืองซ่อนอยู่กลางย่าน พิพิธภัณฑ์ประวัติศาสตร์ฉ่านซี (陕西历史博物馆, Shǎnxī Lìshǐ Bówùguǎn) ตั้งอยู่ทางตะวันออกของทางแยกเดินสิบนาที — ฟรี จองล่วงหน้าเท่านั้น และเป็นพิพิธภัณฑ์เดียวในจีนที่อ้างได้อย่างจริงจังว่ามีสมบัติของชาติสามพันปีใต้หลังคาเดียว จองทันทีที่วันเดินทางนิ่ง; ในฤดูท่องเที่ยวช่องเต็มก่อนหลายวัน จากพิพิธภัณฑ์ เจดีย์ห่านป่าใหญ่อยู่อีกสิบห้านาทีเดินไปทางตะวันออก นี่คือเหตุผลที่เขตนี้ทำหน้าที่เป็นบานพับระหว่างเสียวจ้ายและต้าเยี่ยนทาและชูเจียง ฝั่งตรงข้ามถนนจากทางแยกคือสมบัติชิ้นที่สองของเขต และฟรี: วัดต้าซิงซัน (大兴善寺, Dàxīngshàn Sì) วัดอายุ 1,700 ปีที่เคยเป็นศูนย์กลางของพุทธศาสนาตันตร — ที่ที่พระสงฆ์อินเดียของเมืองหลวงสมัยถังแปลพระสูตรที่ยังเป็นรากฐานของการปฏิบัติธรรมชิงงอนในญี่ปุ่น ในบ่ายวันใดวันหนึ่งคุณจะมีลานสนแทบทั้งหมดเป็นของตัวเอง ขณะที่ห้างที่คึกคักที่สุดของเมืองเดือดอยู่สองบล็อกห่างออกไป ห้างนั้น ไซเกอกั๋วจี้ (赛格国际, Sàigé Guójì) เป็นภาพยนตร์ในตัวมันเอง: เอเทรียมแปดชั้นกับน้ำตกในร่มและบันไดเลื่อนที่ไต่ขึ้นไปหกชั้นในครั้งเดียว บวกกับวิวฟู้ดคอร์ตหลังคาที่ดีที่สุดของเมืองตอนใต้ การเดินทางคือพลังพิเศษของเขต สาย 2 วิ่งทิศเหนือไปหอระฆัง (สิบนาที) และทิศใต้ไปฉางอาน; สาย 3 วิ่งทิศตะวันออกไปต้าเยี่ยนทาและแถบชูเจียง ที่ใดก็ตามที่นักท่องเที่ยวมาครั้งแรกอยากไป คุณไปถึงในยี่สิบห้านาที — คู่มือเดินทางรอบซีอานครอบคลุมพื้นฐานรถไฟใต้ดิน

มี 3 สถานที่ข้างใน →

Big Wild Goose Pagoda north square, Qujiang district

Photo by Qianeal, via Wikimedia Commons · CC BY-SA 4.0

04กาลทอง · Tang echoes

ต้าเยี่ยนทาและชูเจียง: เขตถัง

ชูเจียง (曲江, Qǔjiāng) คือฝั่งตะวันออกเฉียงใต้ของซีอานที่จัดภูมิทัศน์สวยงาม — เขตที่สร้างขึ้นใหม่ในช่วงสองทศวรรษที่ผ่านมาตามภาพลักษณ์สมัยถังของตัวเอง สิบสามศตวรรษหลังจากสระชูเจียงและสวนเคยเป็นสถานพักผ่อนของเมืองหลวงและผู้สอบไล่ได้เพิ่งผ่านการสอบจอหงวนมาเฉลิมฉลอง ในขณะที่เมืองเก่าในกำแพงแออัดและเต็มไปด้วยการค้า ชูเจียงคือถนนสายกว้าง สวนสาธารณะและท้องถนนสไตล์ถัง มันรู้สึกเป็นผังที่วางไว้ เพราะมันถูกวางแผนจริงๆ และหลังมืดที่นี่จะกลายเป็นหัวใจยามค่ำคืนของเมือง: นี่คือที่ที่ซีอานออกไปเที่ยวยามค่ำ จุดยึดเหนี่ยวนำคือเจดีย์ห่านป่าใหญ่ (大雁塔, Dàyàntǎ) ที่ยืนอยู่ที่ปลายด้านเหนือของเขตมาตั้งแต่คริสต์ศตวรรษที่ 7 ทางใต้ตรงๆ ของเจดีย์คือต้าถังปู้เย่เฉิง (大唐不夜城, Dàtáng Bùyèchéng) ย่านคนเดินที่กลายเป็นฉากกลางแจ้งยามค่ำคืนที่ใหญ่ที่สุดของเมือง ทางตะวันออก ต้าถังฝูหรงหยวน (大唐芙蓉园, Dàtáng Fúróngyuán) กระจายพระระเบศสไตล์ถังรอบทะเลสาบ ทางใต้ต่อไป สวนสาธารณะสระชูเจียง (曲江池, Qǔjiāng Chí) สร้างสระพักผ่อนเดิมขึ้นใหม่เป็นสวนสาธารณะฟรี ที่ขอบตะวันตกเฉียงเหนือของเขต ใกล้ทางแยกเสียวจ้าย (小寨, Xiǎozhài) ตั้งอยู่พิพิธภัณฑ์ประวัติศาสตร์ฉ่านซี (陕西历史博物馆, Shǎnxī Lìshǐ Bówùguǎn) — ฟรีเมื่อจองล่วงหน้า และเป็นเหตุผลที่แข็งแกร่งที่สุดในซีอานสำหรับการจองสถานที่ท่องเที่ยวล่วงหน้า ส่วนเพิ่มใหม่ล่าสุดคือฉางอานสิบสองยาม (长安十二时辰, Cháng'ān Shí'èr Shíchén) บล็อกในร่มที่จำลองวันหนึ่งของท้องถนนสมัยถัง พร้อมนักแสดง การเดินทางตรงไปตรงมา รถไฟใต้ดินสาย 3 และสาย 4 จอดที่สถานีต้าเยี่ยนทา (大雁塔) ใกล้จัตุรัสเหนือของเจดีย์ และสาย 4 วิ่งต่ออีกหนึ่งสถานีไปต้าถังฝูหรงหยวน จากหอระฆังใช้เวลาประมาณยี่สิบนาที: สาย 2 ไปเสียวจ้าย แล้วสาย 3 ไปทิศตะวันออกหนึ่งสถานี — คู่มือเดินทางรอบซีอานครอบคลุมพื้นฐานรถไฟใต้ดิน แท็กซี่และ DiDi ระหว่างที่นี่กับกำแพงเป็นการกระโดดสั้นๆ แม้ว่าฝูงชนหลังการแสดงรอบต้าถังปู้เย่เฉิงจะทำให้ต้องรอที่เวลาปิดทำการ ข้อควรทราบตรงๆ หนึ่งข้อ: ถังของชูเจียงคือฉากที่ดูแลรักษาอย่างอบอุ่น — สีทาใหม่ ชายคาไร้ที่ติ นักแสดงตามตารางเวลา คุณจะไม่พบเนื้อแท้ของเมืองเก่าที่นี่ คุณมาเพื่อภาพยนตร์ยามค่ำ การแสดงน้ำพุฟรีบนจัตุรัสเหนือของเจดีย์ เจดีย์ที่สว่างไสวด้วยสีทอง และฝูงชนในชุดฮั่นฟูที่เช่ามา ทำให้ที่นี่เป็นเส้นทางเดินยามค่ำที่ดีที่สุดของเมือง — คู่มือซีอานยามค่ำของเราขีดเส้นทางไว้ และการถ่ายภาพชุดฮั่นฟูที่นี่ใกล้กับคอสเพลย์สมัยถังมากที่สุดเท่าที่การเดินทางจะเป็นไปได้ โปรแกรม 3 วันของเราเชื่อมพิพิธภัณฑ์ เจดีย์และต้าถังปู้เย่เฉิงเข้าด้วยกันในวันสุดท้าย

มี 6 สถานที่ข้างใน →

Gate tower at Daming Palace National Heritage Park

Photo by Zixi Zhou on Unsplash · Unsplash License

05กาลทอง · the palace grounds

พระราชวังต้าหมิงและฝั่งเหนือ: ลานหน้าของจักรวรรดิ

ทางเหนือของกำแพง ซีอานถอนหายใจยาว ผังเมืองเก่าที่แออัดยอมแพ้ให้กับถนนสายกว้าง อาคารชุดและท้องฟ้า — แล้วตามด้วยสวนสาธารณะเมืองที่ยิ่งใหญ่ที่สุดแห่งหนึ่งของเอเชีย พระราชวังต้าหมิง (大明宫, Dàmíng Gōng) เคยเป็นวังทำงานของราชวงศ์ถังมาสองร้อยสี่สิบปี ศูนย์กลางที่ราชวงศ์ใช้ปกครองจักรวรรดิที่ขยายถึงเปอร์เซียในยุดรุ่งเรืองขีดสุด วันนี้ซากฐานวังอยู่ภายในสวนมรดกแห่งชาติขนาด 3.5 ตารางกิโลเมตร — ใหญ่กว่าพระราชวังต้องห้ามถึงสี่เท่าครึ่ง ส่วนใหญ่เป็นสนามหญ้าเปิดและประตูที่สร้างขึ้นใหม่ — ส่วนเขตโดยรอบได้ขึ้นรูปเป็นจังหวะชีวิตที่สบายๆ ไม่พลุกพล่านไปด้วยนักท่องเที่ยว สิ่งที่ได้สัมผัสที่นี่คือความยิ่งใหญ่ของสเกลมากกว่าความขัดเกลา คุณจะได้ครอบครองพระราชวังต้าหมิงมากกว่าที่จะเดินชมรอบๆ: เช่าจักรยานที่ประตู ปั่นตามแนวแกนจากประตูตานเฟิง (丹凤门) ที่สร้างขึ้นใหม่อย่างยิ่งใหญ่ไปจนถึงซากฐานพระระเบศหันหยวนเตี้ยน (含元殿, Hànyuándiàn) แล้วมองชาวบ้านยึดลานหน้าของจักรวรรดิเป็นของตัว — ผู้เล่นว่าวบนลาน ปู่ย่าตายายเต้นบอลรูมใต้ร่มเงาต้นไม้ เด็กนักเรียนวิ่งเล่นบนลานที่เคยเป็นที่คอยเฝ้ายามรุ่งสางของทูต ในเย็นวันที่ไร้หมอกควัน พระอาทิตย์ตกเหนือซากปรักหักพังคือการแสดงฟรีที่ดีที่สุดของเมืองตอนเหนือ อีกสองชั้นของกาลเวลารอผู้ตั้งใจแวะอยู่ใกล้ๆ ทางตะวันออกของสวนวัง ต้าหัว 1935 (大华·1935, Dàhuá 1935) ได้เปลี่ยนโรงปั่นฝ้ายปี 1935 — หนึ่งในโรงงานสมัยใหม่แรกเริ่มของภาคตะวันตกเฉียงเหนือ — ให้กลายเป็นพิพิธภัณฑ์โรงงาน ร้านค้าสร้างสรรค์ และไลฟ์เฮาส์ขนาดกลางหลักของเมือง ทางตะวันตกของวัง ทุ่งหญ้ารั้วล้อมของฉางอานสมัยฮั่น (汉长安城, Hàn Cháng'ān) ยังเก็บรอยเส้นกำแพงดินตอกของเมืองหลวงราชวงศ์ฮั่นไว้ — เก่ากว่าวังถังถึงหกร้อยปี และแทบไม่มีใครมาเยี่ยมเยียน เป็นจุดแสวงบุญของนักอ่านประวัติศาสตร์มากกว่าแลนด์มาร์กท่องเที่ยว ทางเหนือตามแนวรถไฟใต้ดิน เว่ยหยาง (未央, Wèiyáng) คือหัวใจเทศบาลแห่งใหม่: สวนกีฬาเมือง ห้องสมุดและศูนย์แสดงสินค้า รวมถึงสถานีซีอานเหนือ ที่รถไฟความเร็วสูงออกเดินทางสู่ปักกิ่ง เฉิงตูและเซี่ยงไฮ้ — ดูวิธีใช้งานสถานีได้ในคู่มือเดินทางมาซีอานและคู่มือรถไฟความเร็วสูง การเดินทางอาศัยสองสาย: สาย 4 ให้บริการสวนวังโดยตรง (สถานีต้าหมิงกงและหันหยวนเตี้ยน) และสาย 2 ตัดผ่านเขตเหนือไปสถานีซีอานเหนือ — ห่างจากหอระฆังถึงประตูวังประมาณสิบห้านาที คู่มือเดินทางรอบซีอานครอบคลุมพื้นฐานรถไฟใต้ดิน

มี 3 สถานที่ข้างใน →

Photo by Eric Prouzet on Unsplash · Unsplash License

06กาลอันลึก · 6,000 years, then factories

ปั้นโปและฝั่งตะวันออก: จาก 6000 ปีก่อนคริสตกาลสู่ลอฟต์โรงงาน

ฝั่งตะวันออกของซีอานเล่าเรื่องราวสองเรื่องที่นักท่องเที่ยวแวะน้อยที่สุด และทั้งสองอยู่ห่างกันแค่สิบนาที เรื่องแรกเก่าแก่ที่สุดเท่าที่จะมีได้ พิพิธภัณฑ์ปั้นโป (半坡博物馆, Bànpō Bówùguǎn) เก็บรักษาหมู่บ้านยุคหินใหม่อายุหกพันปีไว้ในที่ตั้งเดิม — ฐานบ้าน เตาปั้นดินเผา และโอ่งบรรจุศพใต้หลังคาใหญ่หลังเดียว — เป็นซากของชุมชนเกษตรกรรมตามสายมารดาที่มีอายุสองพันปีแล้วเมื่ออียิปต์เริ่มสร้างพีระมิดหลังแรก ที่นี่คือจุดที่รีเซ็ตความรู้สึกของนักเดินทางทุกคนว่า "เก่า" ในเมืองนี้ลึกแค่ไหน เรื่องที่สองเป็นเรื่องอุตสาหกรรม ในทศวรรษ 1950 ชานเมืองทางตะวันออกกลายเป็นฝางจือเฉิง (纺织城, Fǎngzhīchéng) — "เมืองสิ่งทอ" — เขตโรงงานทอผ้าที่วางผังตามแบบโซเวียตและทอผ้าให้ครึ่งหนึ่งของภาคตะวันตกเฉียงเหนือของจีน เมื่อโรงงานเงียบลงในทศวรรษ 1990 ห้องทอผ้าก็ได้ชีวิตใหม่: เขตศิลปะนานาชาติปั้นโป (半坡国际艺术区, Bànpō Guójì Yìshùqū) เปลี่ยนโรงปั่นด้ายที่หลังคาเป็นซิกแซกให้เป็นสตูดิโอ ห้องแสดงศิลปะ และคาเฟ่ — คำตอบของซีอานต่อ 798 ของปักกิ่งในสเกลที่ใกล้ตัว ปล่องอิฐแดง กำแพงกราฟิติ แมวในสตูดิโอ — และในช่วงสุดสัปดาห์ นักศิลปะของเมืองจะมาถ่ายลุคบุ๊กโดยมีโรงซ่อมเครื่องจักรเก่าเป็นฉาก คู่กับพิพิธภัณฑ์ข้างๆ นี่คือครึ่งวันที่ดีที่สุดในซีอานที่นักท่องเที่ยวส่วนใหญ่พลาดไป ฝั่งตะวันออกยังเป็นที่เก็บความทรงจำวรรณกรรมของเมือง ที่ปาเฉียว (灞桥, Bàqiáo) จุดที่แม่น้ำปาไหลออกจากที่ราบ กวีสมัยถังเคยมาส่งเพื่อนใต้ต้นหลิว — "หักกิ่งหลิวที่สะพานปา" กลายเป็นภาพตามตำราของการอำลาในกวีนิพนธ์จีน และริมฝั่งแม่น้ำวันนี้กลายเป็นระเบียงสีเขียวยาวเหยียดไปด้วยต้นหลิว ทางเหนือเพิ่มเติม เขตฉานป้า (浐灞, Chǎnbà) ได้สร้างจุดบรรจบแม่น้ำใหม่เป็นพื้นที่ชุ่มน้ำ สวนสาธารณะ และสนามกีฬาของกีฬาแห่งชาติ 2021 — รวมถึงสนามกีฬาศูนย์กีฬาโอลิมปิกที่โค้งสวยงาม — บวกกับเส้นทางปั่นริมแม่น้ำที่กว้างและเงียบสงบ ซึ่งคนท้องถิ่นขับข้ามเมืองมาเพื่อปั่น มาถึงที่นี่เป็นเส้นตรง: รถไฟใต้ดินสาย 1 วิ่งตามแนวแกนตะวันออกจากใจกลางเมือง สถานีปั้นโปให้บริการพิพิธภัณฑ์และเขตศิลปะ และสถานีปลายทางฝางจือเฉิงให้บริการย่านโรงงานเก่า — ห่างจากหอระฆังประมาณสิบห้านาที สาย 3 ครอบคลุมฉานป้าและสวนเอ็กซ์โปทางเหนือ คู่มือเดินทางรอบซีอานครอบคลุมพื้นฐาน

มี 3 สถานที่ข้างใน →

Sunset breaking over a dark forested ridge in the Qinling (Zhongnan) mountains south of Xi'an

Photo by Charlie439753, via Wikimedia Commons · CC BY-SA 4.0

07กาลอันลึก · the hermit mountains

ขุนเขาจงหนานและฉางอาน: เทือกเขาของนักพรต

นักท่องเที่ยวทุกคนถ่ายภาพกำแพงเมืองซีอาน แต่แทบไม่มีใครมองทางใต้จากกำแพง ในวันที่ท้องฟ้าโปร่ง ขอบฟ้าจะตอบด้วยกำแพงสีฟ้าอีกด้านของมันเอง — เทือกเขาชิงหลิง (秦岭, Qínlǐng) แนวสันเขาที่แบ่งจีนออกเป็นเหนือและใต้ และเป็นเหตุผลที่เมืองหลวงตั้งอยู่ที่นี่เลย: สิบสามราชวงศ์วางราชบัลลังก์ ณ จุดที่ที่ราบพบกับไหล่เขาเหล่านี้ ชุ่มฉ่ำด้วยแม่น้ำที่ไหลลงมาจากเขา สันเขาที่ใกล้ที่สุดและศักดิ์สิทธิ์ที่สุดคือขุนเขาจงหนาน (终南山, Zhōngnán Shān) ห่างจากหอระฆัง 30 กิโลเมตร — และการพลาดมันคือการพลาดครึ่งหนึ่งของสิ่งที่ซีอานเป็น นี่คือเขาของนักพรตจีน เป็นเวลากว่าสองพันปีที่ฤาษี พระและกวีเดินขึ้นหุบเขาเหล่านี้เพื่ออาศัยอยู่ลำพังในกระท่อมและถ้ำ — ประเพณีที่ยาวต่อเนื่องจากปรมาจารย์ลัทธิเต๋า ผ่านกวีสมัยถังหวางเหวย (王维) ที่ทำสวนหวางชวาน (辋川) ของเขาที่นี่ ไปจนถึงชุมชนนักพรตสมัยใหม่ที่ยังมีชีวิตอยู่ซึ่งบันทึกไว้ในหนังสือคลาสสิกเล่ม «Road to Heaven» (《空谷幽兰》) ของบิลล์ พอร์เตอร์ ที่โหลวกวานไถ (楼观台, Lóuguāntái) ตำนานเล่าว่าเล่าจื๊อแวะที่กระท่อมของยามด่านและเขียนคัมภีร์เต๋าเต็กเก่งก่อนจะหายตัวไปทางตะวันตก — ที่เกิดของลัทธิเต๋าเป็นเนินเขาวัดปกคลุมด้วยป่า ไปเช้าเย็นกลับจากเมืองได้สบาย จุดเด่นที่เข้าถึงได้รวมกันเป็นทริปวันเดียวได้ดี ภูเขาฉุยหัวซาน (翠华山, Cuìhuá Shān) ปีนขึ้นไปยังทะเลสาบสีหยกที่เขื่อนกั้นจากดินถล่มใต้หน้าผาหินแกรนิต — การพิชิตยอดฉินหลิงจริงๆ ภายในวันเดียวที่ง่ายที่สุด หนานอู่ไถ (南五台, Nánwǔtái) เรียงวัดพุทธตามแนวสันเขาห้าชั้นกับวิวมองย้อนกลับไปทั่วที่ราบกวานจงจนถึงตัวเมือง บนที่ราบระหว่างเมืองและยอดเขา วัดเซียงจี้ (香积寺, Xiāngjī Sì) สรรเสริญซั่นเต้า ปรมาจารย์แห่งพุทธศาสนานิกายสุขาวดีในคริสต์ศตวรรษที่ 7 — ฟรี สงบ และแทบจะว่างเปล่าตลอดกาล ในฤดูใบไม้ร่วงหุบเขาเติมด้วยแปะก๊วยและเมเปิลแดง; ในฤดูร้อนที่นี่คือช่องระบายความร้อน 38 องศาของเมือง การไปให้ง่ายกว่าที่ฟังดู: รถไฟใต้ดินสาย 2 วิ่งทิศใต้ไปยังสถานีปลายทางเว่ยชูหนาน (韦曲南) ในเขตฉางอาน ที่ซึ่งรถโดยสารท้องถิ่นและ DiDi ต่ออีก 30–45 นาทีไปจุดเริ่มเส้นทางเดินป่า ค่าธรรมเนียมเข้าจุดเริ่มเส้นทางไม่แพง; การปิดเพราะฤดูไฟป่าในฤดูหนาวเป็นเรื่องปกติ ดังนั้นตรวจสภาพก่อนออกเดินทาง — และถือเส้นทางฉินหลิงที่สูงขึ้นไปเป็นการเดินป่าภูเขาจริงๆ พร้อมอากาศที่เทียบเท่า คู่มือเดินทางรอบซีอานครอบคลุมพื้นฐาน DiDi และรถไฟใต้ดิน

มี 1 สถานที่ข้างใน →

08กาลปัจจุบัน · the glass-and-tech district

เกาซิน (เขตเทคโนโลยีขั้นสูง): ย่านกระจกและเทคโนโลยีของซีอาน

เกาซิน (高新区, Gāoxīn Qū) คือซีอานที่ไม่เหมือนซีอาน ทางตะวันตกเฉียงใต้ของกำแพงเมืองเก่า เขตพัฒนาอุตสาหกรรมไฮเทคคือที่ที่เมืองวางใบหน้ายุคใหม่ไว้: ตึกกระจกตามแนวถนนเคอจี้ (科技路, Kējì Lù) บริษัทซอฟต์แวร์และเซมิคอนดักเตอร์ สำนักงานการค้าของกงสุลต่างชาติ และถนนสายกว้างที่จัดภูมิทัศน์สวยงามซึ่งผังตารางสมัยหมิงรองรับไม่ได้ ที่นี่คือที่ที่นักธุรกิจต่างชาติพัก ที่ที่ชาวต่างชาติพำนัก และ — สิ่งที่เป็นประโยชน์ต่อนักเดินทาง — ที่ตั้งของโรงพยาบาลนานาชาติที่ดีที่สุดของเมือง สำหรับนักท่องเที่ยวที่มาครั้งแรก แทบไม่มีเหตุผลให้มาที่นี่เลย: กองทัพทหารจารึก กำแพงเมือง ย่านมุสลิมและเจดีย์สมัยถังล้วนอยู่ในหรือใกล้เมืองเก่า ส่วนเสน่ห์ของเกาซินอยู่ที่อุทยานสำนักงานและห้าง ไม่ใช่ประวัติศาสตร์ เหตุผลตรงๆ สองข้อที่ควรรู้ว่าที่นี่มีอยู่เป็นเรื่องปฏิบัติ — โรงแรมและการแพทย์ การเดินทางตรงไปตรงมา: รถไฟใต้ดินสาย 6 วิ่งตามแนวหลังของเขตและสิ้นสุดที่โรงพยาบาลศูนย์การแพทย์นานาชาติ โดยมีสาย 3 และสาย 8 ตัดผ่านด้วย จากหอระฆังใช้เวลาประมาณสามสิบถึงสี่สิบนาทีโดยรถไฟใต้ดินไปยังแกนกลางของเกาซิน ดูคู่มือเดินทางรอบซีอานสำหรับพื้นฐานรถไฟใต้ดิน

คู่มือข้างใน →

Terracotta warriors standing in the excavation pit, Xi'an

Photo by Gary Lee Todd, Ph.D., via Wikimedia Commons · CC0

09กาลจักรวรรดิ · the First Emperor's county

หลินถง: ถิ่นกองทัพทหารจารึก

หลินถง (临潼, Líntóng) คือดินแดนของจักรวรรดิ — อำเภอที่เป็นที่ตั้งสุสานของจักรพรรดิองค์แรก ห่างจากตัวเมืองซีอานไปทางตะวันออก 35 กิโลเมตร และเป็นที่ตั้งของยักษ์ใหญ่สองตัวของภูมิภาคนี้: กองทัพทหารจารึกและพระราชวังหัวชิง โดยมีภูเขาหลีซาน (骊山, Líshān) ตั้งตระหง่านอยู่ด้านหลัง ที่นี่เคยเป็นสถานพักผ่อนของจักรพรรดิมาตั้งแต่จักรพรรดิองค์แรกเลือกเชิงเขาเป็นที่ตั้งสุสาน — บ่อน้ำพุร้อนเป็นโฆษกการตลาดที่ดีที่สุด ทำความเข้าใจนิสัยของที่นี่ก่อนวางแผน: หลินถงเป็นเขตสำหรับไปวันเดียว ไม่ใช่ฐานทัพ สถานที่ท่องเที่ยวคุ้มค่าการเดินทางเต็มๆ แต่ตัวเมืองเป็นเขตเมืองขยายที่ใช้สอย ไม่มีเหตุผลให้อยู่ต่อหลังมืด พักในตัวซีอาน — อุดมคติคือในกำแพงเมือง — และถือว่าหลินถงเป็นหนึ่งวันที่จัดระเบียบดีพอดี นี่คือวิธีที่วันดังกล่าวเดินไป ออกจากซีอานแปดโมงเช้า รถไฟใต้ดินสาย 9 เป็นเส้นหลัง: นั่งไปสถานีหัวชิงฉื่อ (华清池, บ่อน้ำพุร้อนหัวชิง) แล้วต่อแท็กซี่หรือรถโดยสารท้องถิ่น (602/613) อีกสิบห้านาทีสุดท้ายไปกองทัพทหารจารึก ทางเลือกประหยัดคลาสสิกคือรถโดยสารนักท่องเที่ยว 306 จากจัตุรัสด้านตะวันออกของสถานีรถไฟ (ประมาณ 7 หยวน ราวชั่วโมงเดียว) ส่วน DiDi ประตูถึงประตูอยู่ที่ 120–150 หยวน ดูกองทัพก่อน ก่อนคลื่นรถบัสทัวร์เข้ามา แล้ววกกลับไปพระราชวังหัวชิงช่วงบ่าย เมื่อแสงทอดลงบนภูเขาหลีซาน คุณจะถึงบ้านทันอาหารเย็น — โปรแกรม 3 วันของเราเขียนทั้งวันนี้ไว้เป็นชั่วโมงๆ หนึ่งหมายเหตุยามเย็น: ในฤดูกาล (ประมาณเมษายนถึงตุลาคม) พระราชวังหัวชิงจะจัดแสดง «บทเพลงแห่งความอาลัยนิรันดร์» (长恨歌, Chánghèn Gē) — ละครกลางแจ้งที่ใช้ภูเขาเป็นฉาก คุ้มค่าที่จะอยู่ดู — แต่จองรถกลับล่วงหน้า เพราะรถไฟใต้ดินเที่ยวสุดท้ายจะไม่รอ

มี 2 สถานที่ข้างใน →

Half-sized Han dynasty tomb figures in the excavation pits, Hanyangling

Photo by Aaron Greenwood on Unsplash · Unsplash License

10กาลจักรวรรดิ · the Qin origin story

เซียนหยางและทางเชื่อมสนามบิน

เซียนหยาง (咸阳, Xiányáng) คือเมืองพี่น้องของซีอาน ตั้งอยู่ทางตะวันตกเฉียงเหนือ 25 กิโลเมตร ข้ามแม่น้ำเว่ย (渭河, Wèi Hé) — เมืองหลวงจักรวรรดิแห่งแรกของจีน ที่ตั้งของราชวงศ์อายุสิบห้าปีที่คิดค้นระบบจักรวรรดิ และวันนี้คือที่ตั้งของสนามบินซีอาน ราชวงศ์ฉิน (秦, Qín) ปกครองจักรวรรดิที่เพิ่งรวมเป็นหนึ่งจากที่นี่ (221–206 ปีก่อนคริสตกาล) ก่อนที่ฮั่นจะสร้างเมืองหลวงของตน ฉางอาน ขึ้นฝั่งตรงข้ามแม่น้ำและบดบังเซียนหยางไปตลอดกาล วันนี้เซียนหยางเป็นเมืองอุตสาหกรรมขนาดกลางที่เชื่อมติดกับส่วนตะวันตกเฉียงเหนือของซีอาน และเหตุผลที่คุณรู้จักชื่อเมืองคือสนามบิน: ท่าอากาศยานนานาชาติซีอานเซียนหยาง (西安咸阳国际机场, Xī'ān Xiányáng Guójì Jīchǎng, รหัส XIY) ตั้งอยู่ระหว่างสองเมือง ฝั่งเซียนหยางของเส้นแบ่ง เที่ยวบินที่บอกว่าไป "ซีอาน" ของคุณ จริงๆ แล้วลงจอดที่เมืองอื่น คุณจะใช้ทางเชื่อมนี้ทำอะไรจริงๆ? การมาถึงและออกเดินทางเป็นหลัก — คู่มือเดินทางมาซีอานของเราอธิบายทั้งคู่ แต่ที่นี่มีสถานที่ท่องเที่ยวหนึ่งแห่งที่คุ้มค่าจริงๆ: สุสานหันหยางหลิง (汉阳陵, Hànyánglíng) สุสานของจักรพรรดิจิ่งตี้แห่งฮั่น (汉景帝, Hàn Jǐngdì) ที่พื้นกระจกพาคุณเดินเหนือหลุมฝังศพที่ขุดค้นแล้วโดยตรง ตั้งอยู่บนถนนสนามบิน ห่างจากอาคารผู้โดยสารประมาณยี่สิบนาที — สะดวกสำหรับคนนั่งเครื่อง แต่เป็นการอ้อมไปจากใจกลางเมือง นี่คือเหตุผลที่กลยุทธ์การแวะด้านล่างสำคัญ นักเดินทางสายประวัติศาสตร์ลึกซึ้งสามารถต่อไปยังซากเมืองหลวงฉินที่ริมฝั่งเหนือของแม่น้ำเว่ย โดยรู้ไว้ว่าสองสหัสวรรษทิ้งไว้เพียงแท่นดินตอก ไม่ใช่พระราชวังที่ยืนตระหง่าน และกองทัพทหารจารึกเล่าเรื่องฉินได้ดีกว่ามาก — ดูเหตุผลในจิ๋นซีฮ่องเต้ การเดินทางระหว่างสนามบินและตัวเมืองดีกว่าที่นักเดินทางส่วนใหญ่คาดไว้ รถไฟใต้ดินสาย 14 วิ่งจากอาคารผู้โดยสารไปสถานีซีอานเหนือในประมาณสามสิบห้านาที ที่ซึ่งสาย 2 และสาย 4 ต่อไปยังใจกลางเมือง — ปล่อยเวลาประมาณหนึ่งชั่วโมงรวมทั้งหมดไปหอระฆัง ค่าโดยสารไม่กี่หยวน รถบัสชัตเทิลสนามบิน (ประมาณ 25 หยวน 60–90 นาทีขึ้นกับการจราจร) แตกแขนงไปจุดต่างๆ ในเมือง และ DiDi หรือแท็กซี่ประตูถึงประตูอยู่ที่ประมาณ 100–180 หยวน ขึ้นกับว่าคุณจะไปที่ไหน ถ้าจะต่อเครือข่ายรถไฟความเร็วสูงโดยตรง สาย 14 ส่งคุณไปสถานีซีอานเหนือทันที กลยุทธ์การแวะหันหยางหลิง: เนื่องจากสุสานอยู่ห่างจากสนามบินไม่กี่นาทีแต่เป็นการอ้อมจากเมือง ให้แวะในวันมาถึงหรือวันออกเดินทาง ลงเครื่อง เรียก DiDi ไปสุสาน ปล่อยเวลาสองถึงสามชั่วโมง แล้วต่อเข้าซีอาน — หรือทำกลับกันในวันออกเดินทาง ที่เก็บกระเป๋า ณ สถานที่มีจำกัด ดังนั้นทางเลือกที่สะอาดตาคือคนขับที่รอระหว่างคุณเดินดูหลุม จับคู่ได้เป็นธรรมชาติกับโปรแกรมแวะเปลี่ยนเครื่องไม่ต้องวีซ่าถ้าคุณแค่เดินทางผ่าน

มี 2 สถานที่ข้างใน →

เลือกที่พักแบบเจาะลึก

สองคู่มือที่พักที่ลึกกว่าการ์ดสรุป — ดูย่านก่อน แล้วค่อยดูรายชื่อโรงแรมที่คัดสรรแล้ว

คู่มือปฏิบัติ

ที่พักในซีอาน: คู่มือย่านต่อย่านตรงไปตรงมา

ซีอานเป็นเมืองกระชับพร้อมรถไฟใต้ดินที่เด็ดขาด จึงการเลือกที่หลักสำคัญกับบรรยากาศมากกว่าลอจิสติกส์ สำหรับผู้มาครั้งแรกส่วนใหญ่คำตอบคือในกำแพงเมืองใกล้หอระฆัง; ด้านล่างคือทางเลือกจริงทุกแบบ พร้อมบุคลิก ฝูงชนที่เหมาะ และราคาห้องจริงในแต่ละย่าน

คู่มือปฏิบัติ

โรงแรมในซีอาน: จองอะไรจริงๆ

วงการโรงแรมซีอานแบ่งเป็นสามระดับที่ใช้ได้: ห้าดาวระหว่างประเทศที่ถูกกว่าที่คุณจะจ่ายที่บ้าน ลูกโซ่ระดับกลางจีนที่เป็นคุ้มค่าที่สุดในเมือง และเกสต์เฮาส์ลานกลางสำหรับบรรยากาศ สองสิ่งที่ทำให้ชาวต่างชาติสะดุดจริงๆ — เลือกย่านไหนและโรงแรมจดทะเบียนคุณได้ไหม — แก้ได้ในราวสิบนาทีของการอ่าน เริ่มที่นี่