สุ่ยเพินหยางโรว

คำตอบของซีอานสำหรับฤดูร้อนคือชามซุปแกะร้อน ๆ สุ่ยเพินหยางโรว (水盆羊肉, shuǐpén yángròu — แปลตรงตัวว่า "แกะในอ่างน้ำ") เป็นคู่หน้าร้อนของหยางโรวเผาโมฤดูหนาว คือน้ำซุบใสสะอาดที่เคี่ยวจากกระดูกแกะหลายชั่วโมง เนื้อแกะหั่นบางนุ่ม ๆ และขนมปังรูปครึ่งเดือนสองก้อน (月牙饼, เยว่หยาปิง) เสิร์ฟมาด้วย ถ้าเผาโมจะเข้มข้นและหนัก — สตูว์ที่คุณสร้างขึ้นจากการฉีกขนมปังหยอดลงไป — สุ่ยเพินก็เบา สีทอง และดื่มได้เลย: น้ำซุปต่างหากที่เป็นแก่น

เมนูนี้เป็นของของที่ราบเว่ยเปย์ทางตะวันออกเฉียงใต้ของเมือง — อำเภอเฉิงเฉิง ต้าหลี่ และผู่เฉิงในเว่ยหนาน ซึ่งในอดีตเรียกรวมว่าถงโจว (同州) — และร้านเด็ด ๆ ของซีอานนั้นอยู่ในมือครอบครัวที่นำสูตรติดตัวมาจากแถบนั้น ตำนานสืบยุคราชวงศ์หมิง เล่าว่าพระพันปีหลี่ซือชี่เคยเสวยแล้วทรงพระราชทานชื่อว่า "เหมยเอ๋อร์เหมย" (美而美 — "งามแล้วยังงามอีก") ในปี 2018 รายการ"A Bite of China" (舌尖上的中国) ทำให้อาหารเช้าประจำถิ่นกลายเป็นความอยากของคนทั่ประเทศในชั่วข้ามคืน

ตรรกะของคนท้องถิ่นคือ "อี่เจ๋อจื้อเจ๋อ" (以热制热) — เอาความร้อนไล่ความร้อน: ชามร้อน ๆ ในวัน 38 องศา ตัก็บนโต๊ะริมถนน นี่แหละฤดูร้อนแบบซีอาน เป็นอาหารฮาลาล (ดูแลโดยชาวหุย เหมือนแกะส่วนใหญ่ที่นี่) และนอกจากขนมปังแล้วแทบไม่มีกลูเตน ถ้าคุณรู้จักอาหารซีอานแค่เผาโมกับบ้วงบ้วงเมี่ยน ชามนี้จะบอกคุณว่า: ในเดือนกรกฎาคม เมืองนี้กินอะไรที่ต่างไปเลย